Arrival بی‌شک یکی از بهترین فیلم‌های به اکران رسیده در سال گذشته میلادی است. در ادامه این فیلم را زیر ذره بین بررسی قرار داده‌ایم. پس با موی اسکرین همراه باشید.

در طول سال‌هایی که بشر به دنبال کشف ناشناخته‌های خارج از سیاره خویش است، آماده کردن انسان‌ها برای روبه رو شدن با موجودات احتمالی فضایی برعهده سینماگران و آثار آن‌هاست. از ادیسه فضایی استنلی کوبریک و E.T استیون اسپیلبرگ تا The Martian ریدلی اسکات همگی به نحوی به موضوعی متفاوت از مبحث فضا یا زندگی فضایی می‌پرداختند. اما امروز قصد داریم به معرفی و بررسی فیلمی بپردازیم که برای اولین بار موضوعی ناب و جالب را هدف قرار داده است که همین کار فیلم باعث گشته تا هم از نظر منتقدان و هم از نظر مخاطبان به فیلمی موفق تبدیل شود.

فیلم Arrival داستان زنی زبان شناس به اسم Louise است که به دلیل جدایی از همسرش و از دست دادن دخترش به دلیل یک بیماری نادر دچار افسردگی و حس تنهایی شده است. از طرفی با ورود سفینه‌ فضایی‌ها از طرف ارتش برای برقراری ارتباط با آن‌ها و فهمیدن علت حضورشان در زمین استخدام می‌شود.

فیلم Arrival را می‌توان یکی از فیلم‌های خوب در سبک علمی تخیلی- فضایی چند سال اخیر نامید. ایده ناب، کارگردانی عالی، داستان سرایی احساسی در کنار تمی تخیلی و موسیقی فوق العاده را می‌توان از نقاط قوت این فیلم دانست و در کنار این‌ها نقش آفرینی فوق العاده Amy Adams را نباید نادیده گرفت. Amy Adams خاطره بازی نچندان جالب خود در فیلم Batman VS Superman را با بازی خود در این فیلم از ذهن همه ما ( به شخصه خود من) پاک کرد.

ARRIVAL

فیلم Arrival  را میتوان نقطه عطفی در این سبک دانست و سال‌های بعد شاید بتوان از آن به عنوان پیشرو سبک نوینی در داستان سرایی فیلم‌های فضایی یاد کرد. داستان و موضوع این فیلم دقیقا نقطه مقابل فیلم Prometheus  به کارگردانی ریدلی اسکات دانست اما این فیلم نسبت Prometheus  یک شاهکار است. (Prometheus یک توهین به شعور والای انسانی بود.) در این فیلم برعکس کلیشه‌های رایج هالیوودی که فضایی‌ها به دنبال نابودی انسان هستند، این موجودات غریبه تنها به خاطر کمک به انسان هستند و در مقابل از ما می‌خواهند که سال‌های بعد ما هم به آن‌ها کمک کنیم.

کارگردانی این فیلم یکی از نقاط قوت آن است که بابت آن باید از کارگردان این فیلم آقای Denis Villeneuve  تشکر کرد. این فیلم از سایت Rotten Tomatoes امتیاز ۹۴ و از سایت Metacritic امتیاز ۸۱ را دریافت کرده است که نشان از مقبولیت فیلم در میان منتقدین دارد. همچنین این فیلم در مراسم اسکار امسال در ۸ بخش از جمله بهترین تصویربرداری و بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اقتباسی نامزد دریافت جایزه شده است.

نقطه قوت دیگر این فیلم موسیقی است که ساخت آلبوم موسیقی این فیلم برعهده Johann Johannson  بوده است که قطعا کار خود را به نحو احسن انجام داده است و در گلدن گلوب امسال هم نامزددریافت جایزه بهترین آبوم موسیقی بود و نکته قابل توجه اینکه این فیلم در مراسم اسکار امسال برای بخش موسیقی نامزدی نداشته است. از نظر بنده زیباترین قطعات موسیقی فیلم قطعه مراسم جشن و صحبت ژنرال شانگ چینی با لوئیس بنکز و قطعه پایانی فیلم است.

کار نویسندگی این فیلم را Eric Heisserer برعهده دارد که آن را براساس رمانی به نام ” داستان زندگی تو” (Story of your life) نوشته Ted Chiang  به رشته تحریر درآورده است. به جرات می توانم بگویم که بخش‌هایی از این فیلم را از روی فیلم Inception  الهام گرفته‌اند، مخصوصا اینکه بعضی از وقایع فیلم در رویا یا آینده‌ای نزدیک اتفاق می افتد که دکتر بنکز به تغییر گذشته و جلوگیری از وقایع ناگوار فیلم می‌پردازد.

Arrival-2016

موضوع این فیلم جزو ناب‌ترین موضوعاتی است که تابحال در فیلم‌های سینمایی به آن پرداخته شده است. در حقیقت داستان و هسته موضوعی فیلم درباره زبان‌های گفتاری است. در فیلم ۱۲ سفینه در ۱۲ منطقه مختلف از زمین فرود آمده‌اند که زبان هر کدام از این مناطق با دیگر مناطق متفاوت است. همچنین فضایی‌هایی که به زمین آمده‌اند تنها یک دلیل برای کار خود دارند و آن هم پیشنهاد اسلحه خود به انسان‌ها است: زبان. زبان این موجودات با زبان انسان‌ها کاملا متفاوت بوده و در قید زمان و مکان نبوده و هر که از این زبان بهره مند باشد، به قید زمان بند نیست. این هم می‌تواند یکی دیگر علاقه‌مندی‌های نویسنده فیلم به کارهای کریستوفر نولان باشد. در فیلم Interstellarهم قید زمان و مکان برای شخصیت اول فیلم مطرح نبود. فضایی‌ها برای عرضه زبان گفتاری خود که به شیوه نمادی و علائمی به زمین آمده‌اند و در ازای این درخواست خود از انسان‌ها می‌خواهند تا ۳۰۰۰ سال بعد به کمک آن‌ها رفته و آنان را نجات دهند!

در پایان به ۲ نکته مبهم و زمینه‌دار از فیلم می‌پردازیم که شاید جنبه سیاسی داشته باشند. در ابتدای فیلم که دکتر بنکز با بازی امی آدامز در دانشگاه است و سرهنگی از ارتش برای کار ترجمه پیش او می‌آید، تنها دلیل حضور خود و انتخاب دکتر بنکز را ترجمه متنی از فارسی به ایتالیایی که باعث دفع شورشی در ۲ سال پیش شده است، عنوان می‌کند و او را دلیل خاتمه این شورش و طغیان قلمداد می‌کند. دومین نکته نیز در دقایقی بعد اتفاق می‌افتد که دکتر بنکز از تلویزیون خانه در حال پیگیری اخبار فضایی‌ها می‌باشد که تلویزیون راه‌پیمایی را نشان می‌دهد که مردم در حال سر دادن شعار “الله اکبر” هستند و با توجه به تن و صوت صدا کاملا می‌توان متوجه لهجه فارسی شعاردهندگان شد. این نکته به این دلیل جالب توجه است که هیچ سفینه‌ای فضایی در کشور‌های اسلامی یا ایران فرود نیامده است و شورش و هرج و مرجی هم در این کشور‌ها هم نباید رخ داده باشد، پس چرا در یک کشور اسلامی باید تظاهرات به راه افتد؟

در پایان فیلم Arrival فیلمی با ایده‌ای نو و جذاب است و از کلیشه‌ها دوری کرده است و می‌تواند الگویی برای فیلم‌های آینده در این سبک و سیاق باشد.